Ewa Schädler

10. kadencja, 65. posiedzenie, 2. dzień (16-09-2026) 12. punkt porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2998 i 3047). Poseł Ewa Schädler: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Produkcja filmowa kojarzy się przede wszystkim z kulturą, z twórcami, aktorami, reżyserami, planem filmowym, ale warto pamiętać, że za każdym filmem stoi również cała gospodarka: producenci, technicy, gastronomia, usługi, transport, hotele, catering, nowe technologie i przede wszystkim miejsca pracy. Dlatego o projekcie tej ustawy warto mówić nie tylko jako o zmianie przepisów dotyczących finansowania filmów, lecz także jako o inwestycji w rozwój polskiego sektora audiowizualnego. Polska ma w tej dziedzinie duży potencjał. Branża tworzy miejsca pracy i przyciąga również produkcje zagraniczne. Jednocześnie producenci bardzo wyraźnie wskazują, że jednym z największych problemów pozostaje dostęp do finansowania i płynność tegoż finansowania. Właśnie dlatego potrzebujemy systemu, który jest przewidywalny, dostępny i możliwie prosty. Projektowane rozwiązania idą w tym kierunku. Po pierwsze, wprowadzamy dwa okresy rozliczeniowe w ciągu roku. To ważna zmiana, ponieważ dotychczas środki mogły zostać wyczerpane już na początku roku, a projekty planowane na drugą połowę roku miały znacznie trudniejszy dostęp do finansowania. Niewykorzystane środki z pierwszego okresu będą mogły przejść po prostu na drugi okres. To oznacza bardziej sprawiedliwy dostęp do wsparcia i większą przewidywalność dla producentów. Po drugie, skracamy okres, w którym można złożyć wniosek przed rozpoczęciem produkcji. Wsparcie powinno trafiać przede wszystkim do projektów rzeczywiście przygotowanych do realizacji. Nie ma powodu, żeby publiczne pieniądze były przez wiele miesięcy blokowane przez przedsięwzięcia, które ostatecznie mogą nie dojść do skutku. Po trzecie, upraszczamy procedury po stronie producentów. PISF będzie miał jasno określony termin do rozpatrzenia wniosku, a producent otrzyma możliwość poprawienia kosztorysu. Co ważne, w uzasadnionych przypadkach będzie można wydłużyć ten okres. To są właśnie te zmiany, które można określić jednym słowem: deregulacja. Szczególnie ważna jest jeszcze jedna zmiana - możliwość wykorzystania przyznanego wsparcia jako zabezpieczenia finansowania bankowego. Dzisiaj producent może mieć przyznane środki, ale jednocześnie nie mieć pieniędzy potrzebnych do rozpoczęcia produkcji. Projekt pozwala w określonych warunkach wykorzystać przyszłą wierzytelność z tytułu przyznanego wsparcia jako zabezpieczenie finansowania bankowego. To odpowiedź na realny problem branży, w której przepływy finansowe są specyficzne, a koszty pojawiają się długo przed wpływami. To rozwiązanie może więc pomóc nie tylko dużym producentom, ale też całemu ekosystemowi firm pracujących przy produkcji audiowizualnej. Jednocześnie musimy pamiętać, że konkurencja w tej branży jest dzisiaj międzynarodowa. Jeszcze jedna rzecz jest tutaj szczególnie istotna - deregulacja nie może oznaczać rezygnacji z kontroli nad publicznymi pieniędzmi. Powinniśmy upraszczać procedury wtedy, gdy są one niepotrzebną barierą, ale jednocześnie zachowywać przejrzystość, kontrolę i odpowiedzialność za środki publiczne. Klub Parlamentarny Polska 2050 popiera kierunek proponowanych zmian. Dziękuję. (Oklaski) Przebieg posiedzenia