Antoni Macierewicz

10. kadencja, 65. posiedzenie, 2. dzień (16-09-2026) 21. punkt porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskich projektach uchwał: Poseł Antoni Macierewicz: Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Bardzo dziękuję za wypowiedź, którą przed chwilą słyszeliśmy. Ona w dużym stopniu jest realistyczna, niestety w żaden sposób nie jest związana z projektem, który został przedstawiony przez zespół tego pana. Chciałem jednoznacznie stwierdzić, proszę państwa, że Komitet Obrony Robotników został zorganizowany przez harcerzy ˝Czarnej Jedynki˝, w tym Antoniego Macierewicza, Wojciecha Onyszkiewicza, Wojciecha Fałkowskiego, Piotra Naimskiego, Krzysztofa Łączyńskiego i Marka Barańskiego we współpracy z mecenasem Janem Olszewskim. Akcja pomocy została rozpoczęta 17 lipca 1976 r. po brutalnym procesie siedmiu robotników Ursusa uczestniczących w demonstracji 25 czerwca 1976 r. To jest niesłychanie istotne, bowiem Komitet Obrony Robotników miał być jawną narodową organizacją, której celem było odbudowanie niepodległej Polski. Dla większości opozycjonistów była to koncepcja nierealistyczna. Odważną decyzję podjęło 14 osób, które 23 września opublikowały deklarację Komitetu Obrony Robotników. Ten tekst, jak i kolejne informacje działań Komitetu Obrony Robotników przygotowywali twórcy organizacji. Po 1989 r. usilnie próbowano publicznie upowszechniać informacje na temat powstania Komitetu Obrony Robotników przez środowiska ówczesnych opozycjonistów o przeszłości komunistycznej. To jest oczywiście rzecz, której w żadnym wypadku nie aprobowaliśmy. Chcę, żebyście państwo mieli świadomość, jak naprawdę wygląda ten właściwy projekt, który został przez nas przedstawiony. Mówi on jednoznacznie: ˝Gdziekolwiek w kraju są represjonowani, obowiązkiem społeczeństwa jest organizowanie się celem ich obrony. W każdym środowisku, w każdym zakładzie powinni znaleźć się ludzie odważni, inicjujący zbiorowe formy pomocy˝. To jest właśnie prawdziwy punkt odniesienia. Nie jest nim ten, który udaje pana Kuronia jako szefa Komitetu Obrony Robotników. Z całym szacunkiem dla pana Kuronia, nie miał on nic wspólnego z organizowaniem Komitetu Obrony Robotników i trzeba sobie z tego zdawać sprawę. ˝W czerwcu 1976 r. polscy robotnicy podjęli protest w wielu fabrykach i zakładach pracy przeciw decyzjom władz o gigantycznych podwyżkach cen w Polsce. Strajki i demonstracje patriotyczne zostały potraktowane przez rządzących jako przestępstwo (Dzwonek), a demonstrantów brutalnie atakowano, bito, więziono˝. W wyniku tych działań komunistów co najmniej sześć osób zostało zamordowanych. Wicemarszałek Monika Wielichowska: Dziękuję bardzo, panie pośle. Poseł Antoni Macierewicz: Otóż te podstawowe sprawy w projekcie, który pan przedstawiał, w ogóle nie są realizowane, nie są przywoływane. W żaden sposób nie odpowiadają one temu, jak powstał Komitet Obrony Robotników. To jest faktycznie przedstawione w projekcie, który został państwu przekazany przez Prawo i Sprawiedliwość. Mam nadzieję, że zostanie on zrealizowany i przekazany państwu za chwilę przez panią poseł. Wicemarszałek Monika Wielichowska: Panie pośle, dziękuję bardzo. Poseł Antoni Macierewicz: Dziękuję najmocniej i bardzo proszę, żeby to wydarzenie, które odegrało fundamentalną rolę dla historii Polski, było przedstawione w sposób prawdziwy, a nie kłamliwy. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Joanna Lichocka: Musisz złożyć poprawkę.) O, przepraszam najmocniej. Słusznie zostałem przywołany i bardzo przepraszam. Tę poprawkę pani przewodniczącej teraz składam i przepraszam za to, że zaniechałem tego działania. (Oklaski) Przebieg posiedzenia