Ewa Leniart

10. kadencja, 30. posiedzenie, 2. dzień (06-03-2025) 18. punkt porządku dziennego: Zmiany w składzie osobowym komisji sejmowej (druk nr 1072). Poseł Ewa Leniart: Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość prezentować stanowisko w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o Radzie Ministrów oraz szeregu innych ustaw, w tym m.in. ustawy o pracownikach urzędów państwowych, ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Projektowane zmiany, oprócz zmian o charakterze porządkowym, niestety mają wprowadzić daleko idące konsekwencje w funkcjonowaniu kluczowych organów władzy wykonawczej. Jedną z takich zmian jest ta zakładająca ustawowe umocowanie sekretarza do spraw parlamentarnych. Jest to stanowisko, które aktualnie jest ustanowione uchwałą Rady Ministrów. Spełnia ono funkcje logistyczne. Docelowo, zgodnie z projektowaną zmianą, stanowisko sekretarza do spraw parlamentarnych będzie miało umocowanie ustawowe, co znacząco wzmocni pozycję tego sekretarza, nieadekwatnie do zakresu jego zadań. Do jego kompetencji należeć ma bowiem w szczególności monitorowanie terminowej realizacji obowiązków rządu wobec Sejmu i Senatu, monitorowanie przygotowania i przedstawienia stanowiska rządu, a także zapewnienie właściwej reprezentacji rządu w pracach parlamentu. Do ustawy o Radzie Ministrów zaproponowano dodanie przepisu, zgodnie z którym prezes Rady Ministrów, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Rady Ministrów, będzie mógł, w drodze zarządzenia, ustanowić pełnomocników jako organy pomocnicze prezesa Rady Ministrów w celu realizacji określonych spraw należących do kompetencji prezesa Rady Ministrów lub wspierania realizacji zadań Rady Ministrów. Ten rząd Donalda Tuska już jest najliczniejszy. Liczba jego członków wynosi 27 osób i przewyższyła dotychczas najliczniejszy rząd w historii III Rzeczpospolitej - rząd Hanny Suchockiej, który wynosił 25 osób. Do czego zatem ma prowadzić to swobodne powiększanie liczby osób współpracujących i realizujących zadania Rady Ministrów? Przewiduje się także zmianę, która stanowi, że dotychczasowy przepis zakładający udział przedstawiciela prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w posiedzeniach stałego komitetu Rady Ministrów lub komitetów Rady Ministrów, na których rozpatrywane są sprawy dotyczące bezpieczeństwa i obronności państwa, zostanie zastąpiony przepisem wprowadzającym rozwiązanie, zgodnie z którym to prezes Rady Ministrów będzie decydował o zaproszeniu na posiedzenie Rady Ministrów przedstawiciela prezydenta lub o braku takiego zaproszenia. Należy wyraźnie podkreślić, że uczestnictwo przedstawiciela prezydenta w posiedzeniach Rady Ministrów lub innego komitetu, na których decydują się sprawy dotyczące bezpieczeństwa i obronności państwa polskiego, zostało wprowadzone w związku z wejściem w życie ustawy o obronie Ojczyzny. Za przyjęciem takiego rozwiązania przemawiała przede wszystkim decyzja o ścisłej współpracy pomiędzy prezydentem a Radą Ministrów w zakresie bezpieczeństwa i obronności państwa. Nie ma bowiem w sytuacji toczącej się za granicą Rzeczypospolitej Polskiej wojny na Ukrainie spraw ważniejszych niżeli współdziałanie kluczowych organów władzy wykonawczej w realizacji zadań o charakterze obronnym. Czemu ma zatem służyć wyeliminowanie przedstawiciela prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z udziału w kluczowych kwestiach, za które głowa państwa także ponosi odpowiedzialność? W nowych rozwiązaniach prawnych proponuje się odejście od kadencyjności rządowej Rady Legislacyjnej, argumentując, że jest to organ opiniodawczo-doradczy prezesa Rady Ministrów. A obecne regulacje uniemożliwiają premierowi swobodne powołanie rządowej Rady Legislacyjnej w wybranym przez niego składzie. Kadencyjność członków Rady Legislacyjnej gwarantuje przewidywalność i stabilność działania tego organu. A przypomnę, że celem tworzenia rządowej Rady Legislacyjnej było wsparcie procesów tworzenia prawa przez profesjonalistów. A zatem nie powinien to być organ, który ma tylko i wyłącznie politycznie udzielać wsparcia prezesowi Rady Ministrów w procesie tworzenia przepisów prawa aktualnie obowiązującego. Proponuje się zmianę ustawy o samorządzie gminnym, zmienionej przecież na wniosek koalicji 13 grudnia. Obowiązujący od 28 maja 2024 r. nowy przepis zakładał, że zadania i kompetencje wójta w sytuacji zaistnienia przeszkody uniemożliwiającej wójtowi wykonywanie spoczywających na nim zadań wykonywać będzie z mocy przepisów ustawy zastępca lub pierwszy zastępca wójta. Tymczasem aktualnie proponuje się rozwiązanie, zgodnie z którym w przypadku pojawienia się przyczyn o charakterze przemijającym, takich jak niemożliwość pełnienia zadań przez wójta na skutek tymczasowego aresztowania, odbywania kary pozbawienia wolności (Dzwonek), odbywania kary aresztu lub niezdolności do wykonywania pracy powyżej 30 dni, to prezes Rady Ministrów będzie decydował o tym, kto będzie wykonywał za niego obowiązki. Mając powyższe na uwadze, w imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość wnoszę o odrzucenie procedowanego projektu. Dziękuję bardzo. (Oklaski) Przebieg posiedzenia