Bartłomiej Pejo

10. kadencja, 23. posiedzenie, 1. dzień (04-12-2024) 5. punkt porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (druki nr 852 i 856). Poseł Bartłomiej Pejo: Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiaj dotykamy materii oczywiście trudnej - osób niepełnosprawnych, osób poważnie chorych. To zawsze temat niełatwy, który niejeden raz w tym gmachu był niestety wykorzystywany do politycznej gry kosztem osób chorych, pokrzywdzonych i niepełnosprawnych. Czy Polacy mogą z nadzieją patrzeć na tematykę tego projektu? W końcu to, można powiedzieć, prosta sprawa. Dofinansowanie stanowisk osób niepełnosprawnych to przecież w sytuacji alternatywy albo zasiłek państwowy i pozostawanie w domu, albo ograniczenie kosztów i aktywizacja zawodowa takich osób. Wybór jest oczywisty i mogłoby się wydawać łatwy do procedowania, do załatwienia. Jednak muszę was, szanowni państwo, rozczarować. Nawet na tym polu nasze państwo nie daje sobie rady. Spójrzcie na głos strony społecznej. To trudne dla was, rządzących, ale oni mówią prawdę. Rząd początkowo zapewniał, że wypłaci dofinansowanie do zatrudniania pracowników z niepełnosprawnościami nawet z mocą wsteczną, jak już było też dzisiaj mówione, od lipca 2024 r. Mamy grudzień i dowiadujemy się, że świadczenia będą wypłacane od 1 stycznia 2025 r. Naprawdę pomińmy już kwestię konstrukcji i samego pomysłu rozwiązania problemu aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych. To pokazuje, jak niewiarygodni jesteście państwo, strona rządowa, dosłownie w każdej kwestii. Jak obywatele mają wam ufać? Jak mają chcieć rozwijać się w kraju, w którym polityk swoim kłamstwem może pogorszyć ich stopę życiową z dnia na dzień? Już na pierwszym roku ekonomii uczy się, że tego rodzaju zapowiedzi, nawet niebędące spisanym projektem ustawy, tak jak w tym przypadku, rezonują i wpływają na kształt życia gospodarczego. Dla niektórych firm wasze kłamstwo może oznaczać brak płynności finansowej, ponieważ pracodawcy wzięli kredyty nie tylko na rozwój firmy, ale też na wynagrodzenia dla pracowników. Liczyli, że nie będą musieli zmniejszać zatrudnienia, bo spłacą kredyty w styczniu, dostając kwotę dofinansowania wstecz. I to jest dla nas lekcja. Politycy chcą bohatersko rozwiązywać problemy, ale prawda jest taka, że ich działania jeszcze pogarszają sytuację. Przestańcie państwo uprawiać politykę w taki sposób. Jeśli czegoś nie dacie rady zrealizować, to po prostu przestańcie okłamywać obywateli. Pomoc osobom niepełnosprawnym to szlachetne i potrzebne działanie. Udowadniacie jednak dosłownie za każdym razem, że prawdziwym, niezawodnym ratunkiem dla takich osób jest trzeci sektor. Dziękuję bardzo. (Oklaski) Przebieg posiedzenia