Anna Maria Żukowska

10. kadencja, 21. posiedzenie, 1. dzień (06-11-2024) 7. punkt porządku dziennego: Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny (druk nr 611). Poseł Anna Maria Żukowska: Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić (Gwar na sali, dzwonek) projekt zmiany ustawy Kodeksu karnego w zakresie dotyczącym dekryminalizacji pomocy w aborcji. Jest to projekt w tym kształcie, który po wielu dyskusjach, po wielu negocjacjach został uchwalony przez komisję nadzwyczajną do spraw rozpatrywania wszystkich projektów związanych z kwestią przerywania ciąży. To jest projekt bardzo daleko cofający się w stosunku do tego składanego przeze mnie pierwotnie. Przypomnę, że obecny projekt, ten, który w tej chwili prezentuję, jest projektem składanym wspólnie przez Koalicyjny Klub Parlamentarny Lewicy i Klub Parlamentarny Koalicji Obywatelskiej. Ten projekt, mam nadzieję, że z szerszym poparciem, jest projektem odpowiadającym na potrzeby społeczne, jest projektem, który nie pozwoli zamykać do więzienia na 3 lata osób najbliższych osobom, które potrzebują przerwać ciążę. W Polsce ciąże są przerywane, były przerywane i będą przerywane. Możemy rozmawiać tylko na temat tego, czy będą one przerywane w sposób bezpieczny, w bezpiecznych warunkach, czy też dojdzie do, po pierwsze, zagrożenia życia ciężarnej czy też, po drugie, do zagrożenia bezpieczeństwa, poczucia bezpieczeństwa rodziny. Wicemarszałek Monika Wielichowska: Pani poseł, przepraszam bardzo. (Gwar na sali, dzwonek) Proszę wszystkich państwa posłów, którzy rozmawiają, o przeniesienie rozmów w kuluary. Nie wiem, czy państwo zauważyliście, ale rozpoczęliśmy procedowanie kolejnego ważnego punktu. Poseł Anna Maria Żukowska: Dziękuję, pani marszałek. Wicemarszałek Monika Wielichowska: Dziękuję. Bardzo proszę. Poseł Anna Maria Żukowska: Ten projekt ma spowodować, że tym najbliższym osobom - bo na ogół to one pomagają poprzez dostarczenie tabletki, dostarczenie informacji o tym, w jaki sposób bezpiecznie przerwać ciążę - nie będą groziły 3 lata pozbawienia wolności, a tak jest obecnie. To są na ogół partnerzy, partnerki, mężowie, siostry, matki, babcie, córki, przyjaciółki. To są te osoby, które udzielają tych informacji i które ewentualnie udzielają dostępu do aborcji farmakologicznej, gdyż w tej chwili jest to najczęściej wykorzystywany sposób na przerwanie ciąży w Polsce. Oczywiście zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem, z Kodeksem karnym, jak również z konstytucją przerwanie własnej ciąży nie jest penalizowane, nie jest karalne - można to zrobić. Każda z nas osobiście, samodzielnie może to zrobić i nic jej nie będzie za to groziło, tylko że, jeżeli zapytamy się o to naszą przyjaciółkę albo jeżeli poprosimy ją żeby z nami wtedy była, albo jeżeli poprosimy ją o dostarczenie, zorganizowanie takich tabletek - które nie są w tym momencie refundowane i nie są przeznaczone konkretnie do przerywania ciąży, ale są dostępne, są to legalnie stosowane środki farmakologiczne - wówczas takiej osobie będzie groziło pozbawienie wolności. Ta ustawa ma także chronić osoby wykonujące zawody medyczne, takie jak lekarz, pielęgniarka, położna, po to, żeby nie było tego efektu mrożącego, który niestety został wywołany przez wyrok tzw. Trybunału Konstytucyjnego. Powoduje on, że osoby wykonujące te zawody medyczne obawiają się, że mogą zostać pociągnięte do odpowiedzialności za przerwanie ciąży w sytuacji, w której ta ciąża i tak na pewno obumrze. Pytanie tylko, czy wraz z tą ciążą nie umrze też osoba będąca w ciąży. Kiedy dochodzi do zakażenia, do sepsy, do zagrożenia życia lub zdrowia ciężarnej, osoby, które wykonują te zawody medyczne, obawiają się, że jeżeli nie będzie pewności, że ta ciąża na pewno jest już martwa, jeżeli nie dojdzie do obumarcia płodu, to ten czyn medyczny, spowodowanie przerwania ciąży, zostanie właśnie tak zakwalifikowany i będą one podlegać przepisom Kodeksu karnego, wymiarowi sprawiedliwości. (Poseł Włodzimierz Skalik: Morderstwo czynem medycznym...) Dlatego proponujemy przepis, zgodnie z którym nie popełnia przestępstwa określonego w § 3 lekarz, pielęgniarka lub położna, jeżeli przerwanie ciąży jest następstwem zastosowania procedury medycznej potrzebnej do uchylenia niebezpieczeństwa grożącego zdrowiu lub życiu kobiety ciężarnej lub gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkich i nieodwracalnych wad płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Jest to doprecyzowanie. W następnym przepisie jest też doprecyzowanie kwestii zastosowania procedury medycznej potrzebnej do uchylenia niebezpieczeństwa grożącego życiu lub zdrowiu kobiety ciężarnej lub dziecka poczętego. To jest bardzo krótka ustawa, tak naprawdę bardzo konserwatywna. (Głos z sali: Ha, ha, ha!) Ustawa, którą wszyscy konserwatyści w Polsce mogą poprzeć, dlatego że ona nie dotyczy legalizacji procedury przerywania ciąży. (Głos z sali: Żałosne.) Ona legalizuje pomoc... Tak naprawdę depenalizuje pomoc w przerywaniu ciąży oraz chroni lekarzy, pielęgniarki i położne przed ewentualnymi następstwami takich zarzutów prokuratorskich, które kiedyś mogą się pojawić. Oczywiście w tej chwili to my rządzimy i są do tego wytyczne, natomiast nie na tym polega stanowienie prawa, żeby wszystko cedować na wytyczne dla prokuratorów. Musimy mieć ustawodawstwo w tej sprawie, dlatego jako Lewica, wspólnie z klubem Koalicji Obywatelskiej, składamy ten projekt. Naprawdę gorąco zachęcam, aby się w niego wczytać, bo to jest tylko jedna strona. To bardzo krótki projekt, bardzo skondensowany i naprawdę bardzo mocno zmieniony w stosunku do pierwotnej propozycji, jest bardzo zachowawczy. Byłyśmy tutaj - ja wówczas jako posłanka sprawozdawczyni w komisji - wyczulone na wszelkie głosy, wszelkie uwagi po to, żeby tak dostosować brzmienie tych przepisów, żeby było one akceptowalne dla większości parlamentarnej i ta większość parlamentarna znalazła się na posiedzeniu Komisji Nadzwyczajnej. Mam nadzieję, że podczas tego, kolejnego procedowania nad tym już poprawionym projektem, który oczywiście nadal jest otwarty na jakieś zmiany, znajdzie się to poparcie wszystkich państwa, Wysokiej Izby, dla tego konserwatywnego rozwiązania. Dziękuję bardzo. (Oklaski) Przebieg posiedzenia