Piotr Kowal

10. kadencja, 62. posiedzenie, 2. dzień (16-07-2026) 10. punkt porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2700 i 2785). Poseł Piotr Kowal (tekst niewygłoszony): Stanowisko Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koalicyjnego Klubu Parlamentarnego Lewicy mam zaszczyt przedstawić stanowisko dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw z druku nr 2700, wraz ze sprawozdaniem komisji. Sprawnie funkcjonujący transport publiczny to jeden z podstawowych elementów dobrze zorganizowanego państwa. Nie jest on jedynie środkiem przemieszczania się, lecz warunkiem zapewnienia mieszkańcom równego dostępu do edukacji, pracy, ochrony zdrowia, administracji publicznej oraz życia społecznego. System komunikacji musi odpowiadać na rzeczywiste potrzeby mieszkańców zarówno dużych miast, jak i mniejszych miejscowości. Obowiązująca od 2010 r. ustawa o publicznym transporcie zbiorowym wymaga dostosowania do obecnych realiów. W ostatnich latach w wielu regionach Polski ograniczano liczbę połączeń autobusowych, a część miejscowości została całkowicie pozbawiona transportu publicznego. Najbardziej odczuwają to mieszkańcy terenów wiejskich, osoby starsze, osoby z niepełnosprawnościami, uczniowie oraz wszyscy, którzy nie mają możliwości korzystania z własnego samochodu. Wprowadzenie do ustawy definicji wykluczenia transportowego jasno określa zjawiska planowania działania i kierowania wsparcia tam, gdzie dostęp do komunikacji publicznej jest dziś niewystarczający. Miejsce zamieszkania nie może decydować o możliwościach korzystania z podstawowych usług publicznych. Państwo powinno zapewnić mieszkańcom minimalny standard dostępności komunikacyjnej pomiędzy gminami, powiatami i miastami wojewódzkimi. Tylko w ten sposób można zagwarantować realny dostęp do szkół, miejsc pracy, placówek ochrony zdrowia, urzędów i innych instytucji świadczących usługi publiczne. Pozytywnie oceniamy możliwość organizowania przewozów na żądanie. W wielu gminach, zwłaszcza o rozproszonej zabudowie, utrzymanie regularnych linii autobusowych nie zawsze jest uzasadnione. Elastyczne rozwiązania transportowe mogą skutecznie uzupełniać istniejącą sieć połączeń i ograniczać zjawisko wykluczenia komunikacyjnego. Na poparcie zasługuje także wzmocnienie roli marszałka województwa jako koordynatora systemu przewozów. Obecnie odpowiedzialność za organizację transportu jest rozproszona pomiędzy wielu organizatorów, co często prowadzi do nieefektywnego planowania połączeń, dublowania tras lub powstawania obszarów całkowicie pozbawionych komunikacji publicznej. Lepsza koordynacja oznacza większą efektywność wydatkowania środków publicznych oraz wygodniejszy system dla mieszkańców. Projekt ustawy zakłada, że planowanie transportu powinno wynikać z rzeczywistych potrzeb lokalnych społeczności. Sieć połączeń musi uwzględniać codzienne dojazdy do szkół, zakładów pracy, placówek medycznych, instytucji kultury oraz innych miejsc, z których mieszkańcy korzystają na co dzień. Transport publiczny nie jest kosztem, lecz inwestycją w rozwój państwa. To inwestycja w wyrównywanie szans, zwiększenie aktywności zawodowej, poprawę dostępu do edukacji i usług publicznych oraz podnoszenie jakości życia mieszkańców, szczególnie tych zamieszkujących mniejsze miasta i obszary wiejskie. Klub parlamentarny Lewicy popiera rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw. Przebieg posiedzenia