Tadeusz Woźniak

10. kadencja, 62. posiedzenie, 2. dzień (16-07-2026) Oświadczenia. Poseł Tadeusz Woźniak (tekst niewygłoszony): Wysoki Sejmie! 7 lipca minęła 152. rocznica urodzin Władysława Grabskiego - wybitnego polskiego ekonomisty, polityka, dwukrotnego prezesa Rady Ministrów, ministra skarbu, uczonego i działacza społecznego, a przede wszystkim jednego z najważniejszych budowniczych gospodarczych fundamentów odrodzonej po rozbiorach Rzeczypospolitej Polskiej. Władysław Grabski urodził się w 1874 r. w Borowie nad Bzurą położonym na ziemi łowickiej. Z naszym regionem związane były jego rodzinne korzenie, młodość, działalność społeczna oraz zainteresowanie sprawami polskiej wsi i rolnictwa. Ziemia łowicka może być dumna, że wydała człowieka, który w jednym z najtrudniejszych momentów historii odrodzonego państwa polskiego podjął się odpowiedzialności za jego finanse i przyszłość gospodarczą. Po odzyskaniu niepodległości Polska musiała mierzyć się nie tylko z koniecznością odbudowy zniszczonego kraju, ale także z problemami wynikającymi z połączenia ziem funkcjonujących przez sto kilkadziesiąt lat w ramach trzech różnych państw zaborczych. Młoda Rzeczpospolita zmagała się z ogromnymi problemami budżetowymi, chaosem walutowym oraz postępującą inflacją, która w 1923 r. przerodziła się w hiperinflację. W tej niezwykle trudnej sytuacji Władysław Grabski stanął na czele rządu i objął funkcję ministra skarbu. Podjął się zadania, które wielu uważało za niemożliwe - naprawy finansów państwa, zrównoważenia budżetu oraz odbudowania zaufania obywateli do polskiego pieniądza. Przeprowadzona przez niego w 1924 r. reforma walutowa doprowadziła do utworzenia Banku Polskiego i wprowadzenia do obiegu złotego. Polska waluta stała się nie tylko instrumentem gospodarczym, ale także ważnym symbolem odzyskanej suwerenności. Własny, stabilny pieniądz potwierdzał, że po latach niewoli Polska ponownie jest państwem zdolnym samodzielnie kształtować swoją przyszłość. Reforma Grabskiego została przeprowadzona przede wszystkim dzięki wysiłkowi polskiego społeczeństwa i wykorzystaniu krajowych zasobów, bez uzależniania jej powodzenia od zagranicznej pomocy finansowej. Wymagała odwagi, konsekwencji oraz gotowości do podejmowania trudnych i niepopularnych decyzji. Była przykładem odpowiedzialnego myślenia państwowego, w którym dobro Rzeczypospolitej stawiano ponad doraźnymi interesami politycznymi. Władysław Grabski rozumiał, że silne państwo nie może funkcjonować bez stabilnych finansów, sprawnych instytucji, dobrze rozwijającego się rolnictwa oraz odpowiedzialności za wydatkowanie publicznych pieniędzy. Pozostawał również wybitnym przedstawicielem polskiej myśli narodowej, dla którego służba publiczna była obowiązkiem wobec ojczyzny oraz współczesnych i przyszłych pokoleń Polaków. Po zakończeniu działalności rządowej poświęcił się pracy naukowej. Był profesorem, a w latach 1926-1928 rektorem Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Zajmował się m.in. ekonomią rolnictwa, polityką agrarną i socjologią wsi. Także na tym polu pozostawił po sobie dziedzictwo, z którego korzystały kolejne pokolenia polskich ekonomistów i badaczy. O znaczeniu jego postaci świadczy fakt, że imię Władysława Grabskiego nosi dziś nie tylko wiele ulic, placów i obiektów, ale także wiele szkół i instytucji w całej Polsce. Wśród nich znajdują się także placówki położone na terenie mojego okręgu wyborczego, jak np. Zespół Szkół nr 3 im. Władysława Grabskiego w Kutnie, Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 4 im. Władysława Grabskiego w Łowiczu czy Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Sędziejowicach. Patronat Władysława Grabskiego zobowiązuje społeczności tych szkół do pielęgnowania wartości, którymi on kierował się w swoim życiu: pracowitości, odpowiedzialności, uczciwości, troski o dobro wspólne oraz wiernej służby Rzeczypospolitej. Jest również okazją do przekazywania młodemu pokoleniu wiedzy o człowieku, który swoją pracą udowodnił, że nawet w czasie głębokiego kryzysu możliwa jest skuteczna odbudowa państwa oraz wielowymiarowa służba ojczyźnie i narodowi. Wspominając Władysława Grabskiego, powinniśmy uświadamiać sobie i innym, że bezpieczeństwo państwa zależy nie tylko od siły jego armii i trwałości granic. Zależy ono m.in. także od stabilności finansów publicznych, wartości pieniądza, rozwoju rodzimej gospodarki, w tym rolnictwa, oraz od mądrości i odpowiedzialności osób piastujących funkcje publiczne. Dziedzictwo Władysława Grabskiego pozostaje wciąż aktualne. Uczy nas, że prawdziwa polityka państwowa wymaga odwagi, kompetencji, perspektywicznego myślenia oraz stawiania interesu Polski ponad interesem partyjnym i osobistym. Cześć jego pamięci! Przebieg posiedzenia