Jarosław Sachajko

10. kadencja, 18. posiedzenie, 4. dzień (01-10-2024) 30. punkt porządku dziennego: Pierwsze czytanie przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami (druk nr 316). Poseł Jarosław Sachajko: Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu koła Kukiz’15 mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie prezydenckiego projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami. Projekt dotyczy systemowego uregulowania korzystania przez osoby z niepełnosprawnościami z usługi asystencji osobistej i stworzenia w ten sposób trwałych warunków dla osób z niepełnosprawnościami do realizacji możliwie pełnego, samodzielnego życia. Od lat wszystkie środowiska polityczne mówią o tym, że taki projekt jest potrzebny, że trzeba się pochylać nad osobami niepełnosprawnymi. Proszę zauważyć, że tyle lat czekaliśmy i pojawił się dopiero projekt prezydencki, za który bardzo serdecznie dziękuję. Bardzo smucą tutaj niektóre głosy ze strony obecnej koalicji rządzącej, której przedstawiciele próbują szukać tutaj jakichś mankamentów, mówić o tym, że on jest niezgodny z czymś tam, z czymś, a może jeszcze z czymś. Szanowni państwo, projekt jest i mogą państwo w tej chwili ten projekt poprawić. Po to jest parlament. Inicjatywa już wyszła. Jest mi bardzo przykro, kiedy z państwa ust słyszę o tym, że ten projekt nie gwarantuje wszystkim równego dostępu. Jeżeli państwo tylko zechcą, to jestem przekonany, że Kancelaria Prezydenta, jeżeli państwo będą mieli takie możliwości finansowe, zgodzi się na to, żeby dużo więcej osób było objętych tym projektem. (Oklaski) (Głos z sali: To prawda.) Tylko śmiało, szanowni państwo. Państwo jeszcze niedawno przy kwestii renty socjalnej wykluczyli 3/4 osób, które były objęte tym obywatelskim projektem ustawy. Obywatelski projekt ustawy trafił do Sejmu i państwo go wypaczyli: dali państwo pieniądze tylko 1/3 osób, a w tej chwili narzekają, że tutaj jest za mało. Niech państwo dadzą pieniądze tym 200 tys. osób, które w tamtym projekcie państwo wykluczyli. Oczywiście jeżeli są możliwości budżetowe, to jak najbardziej proszę ten projekt wzbogacić, rozbudować. Apeluję do państwa, żeby państwo nie zamrozili tego projektu w komisji. Prawdopodobnie będzie specjalna podkomisja, która się tym projektem zajmie. Tu cieszył głos z Lewicy, pani poseł Katarzyny Ueberhan, która mówiła o tym, że jeżeli się państwo nie pochylą i nie będą uczciwi w stosunku do osób niepełnosprawnych, to będą państwo zmieceni ze sceny politycznej. (Oklaski) (Głos z sali: To prawda.) To się oczywiście zdarzy, i to nawet, jak myślę, szybciej niż później, szanowni państwo, tylko ja nie wiem, czego pani poseł Ueberhan... A może wie, tylko zapomniała, że szefową resortu rodziny jest jej koleżanka z Lewicy. (Dzwonek) (Głos z sali: Przypadek?) (Głos z sali: Nie sądzę.) Może trzeba byłoby pójść do koleżanki i zapytać, dlaczego ona nic nie robi, tylko pięknie przemawia. Reasumując, popieramy ten projekt. Bardzo dziękuję za ten projekt i liczę na to, że państwo w szybkim tempie go przeprocedują, uzupełniając o waszym zdaniem brakujące elementy. Dziękuję. (Oklaski) (Głos z sali: Brawo, Jarosław!) Przebieg posiedzenia