Julia Przyłębska

10. kadencja, 7. posiedzenie, 1. dzień (06-03-2024) 4. punkt porządku dziennego: Informacja o istotnych problemach wynikających z działalności i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w 2022 r. wraz ze sprawozdaniem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Ustawodawczej (druki nr 84 i 147). Prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Nie jesteście w stanie swoimi epitetami mnie obrazić. Po prostu nie jest to możliwe. (Oklaski) Z wielką radością przyjmuję różne państwa epitety. (Głos z sali: Ale my nie chcemy.) Bardzo dziękuję za komplementy, jeśli chodzi o moją kuchnię. Chciałam państwa poinformować, że rzeczywiście świetnie gotuję mojej rodzinie. (Głos z sali: Wiemy, prezes mówił.) Mam męża, dwóch synów, dwie synowe i piątkę wnuków i dla nich wspaniale gotuję. (Oklaski) (Głos z sali: Nas to nie interesuje.) (Głos z sali: Ale to nie jest temat debaty.) Natomiast, wracając poważniej, chciałam tutaj odpowiedzieć na, rozumiem, taką metaforę, której użył pan poseł Braun, czy warto umierać za trybunał. Panie Pośle! Odpowiem, że jednym z elementów procedury wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego jest ślubowanie przed prezydentem. To nie jest tylko zwykły uroczysty akt. To jest ten warunek, który stanowi o tym, że mogę być sędzią, ale jest to ślubowanie, w którym ślubuję służyć narodowi polskiemu. I pomimo tego wszystkiego, tych obraz, przekleństw itd., naprawdę traktuję to poważnie, służę narodowi polskiemu i po prostu zamierzam dotrzymać słowa. Natomiast chciałam państwu powiedzieć, że żyjecie państwo w świecie ponowoczesnym, w świecie takiej narracji. Wydaje wam się, że jeżeli stworzycie pewną narrację, a więc powiecie: nie jesteś prezesem Trybunału Konstytucyjnego, to to istnieje. Nie, mylicie się państwo. Proponuję poza filozofią postmodernistyczną czytać klasyków filozofii (Oklaski), a zacząć od Monteskiusza i trójpodziału władzy. Są świetne publikacje prof. Stawrowskiego, który tłumaczy, czym jest niezależność i niezawisłość sędziowska i kiedy sędzia staje się niezależny, niezawisły. Nie w momencie, kiedy jest wybierany, kiedy wychodzi na salę sądową i na tej sali sądowej zaczyna orzekać. Wtedy wytwarza w sobie poczucie niezależności i dokonuje oceny, czy jest niezależny. A to jest kolejna rzecz. (Głos z sali: Pani sędzio, spokojnie.) (Głos z sali: Wstydu oszczędź.) Na zakończenie, szanowni państwo, chciałam państwu powiedzieć, że swoją uchwałą, korzystając z immunitetu materialnego, podżegacie organy państwa do popełniania przestępstwa (Oklaski) nieuznawania orzeczeń legalnego organu konstytucyjnego. Jest mi wstyd, że taka sytuacja istnieje. I absolutnie nie przyjmuję do wiadomości tego wszystkiego, co państwo opowiadacie. A pani sędzi, obecnie poseł, chciałam odpowiedzieć, że wyrok, na który państwo uparcie się powołujecie, to jest wyrok dotyczący nie konkretnych uchwał, tylko dotyczący oceny zgodności ustawy z konstytucją. Co do uchwał podjętych przez Sejm, zapadły dwa orzeczenia w Trybunale Konstytucyjnym. (Głos z sali: Co pani z tą wiedzą robi? Nic.) Ale może gdyby pani trochę słuchała, to mogłaby pani potem wyciągać ciekawsze wnioski. (Oklaski) I cała rzecz polega na tym, że w tych uchwałach... (Głos z sali: Co było na obiad?) Wie pan, panie pośle, powiem tak. Wicemarszałek Piotr Zgorzelski: Przepraszam bardzo... Prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska: Jeszcze raz panu powiedziałam. Panie pośle, naprawdę nie wyprowadzicie mnie z równowagi. Nie jesteście w stanie. (Głos z sali: Z Sopotu to wiadomo. Z molo przyjechał.) Uważam, że jest to pewien rodzaj doświadczenia, taki kabaret. No ale nie róbmy z Sejmu kabaretu. (Głos z sali: Chodzi właśnie o to, by nie było.) Proponuję posłuchać tego, co chciałam państwu... Przepraszam, że podnoszę głos, ale proponuję posłuchać konkluzji. Dwa postanowienia Trybunału Konstytucyjnego: jedno postanowienie jeszcze trybunału Rzeplińskiego, drugie postanowienie - trybunału Przyłębskiej. Jedno i drugie stwierdziło jednoznacznie, że nie ma podstawy prawnej do oceny indywidualnych uchwał wyboru sędziego. I proponuję na tym zakończyć. (Oklaski) Dziękuję państwu bardzo. Wszystkim państwu dziękuję bardzo i za słowa wsparcia. Dziękuję bardzo. (Część posłów wstaje, oklaski) Przebieg posiedzenia