Paweł Bejda

10. kadencja, 4. posiedzenie, 2. dzień (26-01-2024) 9. punkt porządku dziennego: Pytania w sprawach bieżących. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej Paweł Bejda: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Posłowie PiS zgłosili pytanie w sprawie niepokojących sygnałów dotyczących zahamowania realizowanego przez rząd PiS procesu modernizacji i rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wzmacniania potencjału jednostek wojskowych oraz zwiększania liczebności armii. Chciałbym więc uspokoić posłów PiS, gdyż kontynuowane są przedsięwzięcia ujęte w ˝Programie rozwoju Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2021-2035˝, zarówno w zakresie realizacji planów modernizacji technicznej, jak i wzmacniania jednostek oraz zwiększania liczebności armii. Planowane są do realizacji zadania związane chociażby z zakupem śmigłowców różnych typów - uderzeniowych, transportowych, wielozadaniowych czy szkoleniowych - wyrzutni rakietowych HIMARS, bezzałogowych systemów rozpoznawczo-uderzeniowych, a także innego sprzętu wojskowego. Skoro jednak posłowie PiS otrzymują niepokojące sygnały dotyczące zahamowania modernizacji armii, to zakładam, że chodzi im o te zadania, które zostały zaniedbane przez poprzednie kierownictwo MON. A oto kilka z nich. Okręt podwodny ˝Orka˝. Najpierw minister obrony narodowej Antoni Macierewicz chciał okręty podwodne z produkcją w Szczecinie, potem jego następca Mariusz Błaszczak chciał kupić szwedzkie używane okręty podwodne w ramach tzw. zakupu pomostowego, aby ostatecznie po zmarnowaniu 8 lat podjąć decyzję o uruchomieniu nowego postępowania. Po 8 latach PiS obecnie zdolności podwodne Marynarki Wojennej praktycznie nie istnieją. Takie są właśnie skutki polityki poprzedniej władzy i ministra Błaszczaka, któremu z jednej strony marzy się najsilniejsza armia lądowa w Europie, a z drugiej strony zatopił Marynarkę Wojenną. Jeśli więc posłowie PiS mają sygnały o zahamowaniu modernizacji i wzmacniania jednostek, to dokładnie z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku zadania ˝Orka˝ i jest to wyłącznie efekt zaniedbań poprzedniego rządu. Następna sprawa. Dostawy bezzałogowych statków powietrznych klasy taktycznej krótkiego zasięgu ˝Orlik˝. Dostawy te miały być realizowane w 2021 r., potem aneksowano umowę z Polską Grupą Zbrojeniową, wyznaczając termin dostawy na październik 2023 r. Mamy końcówkę stycznia 2024 r. i dostaw nadal nie ma. Kto więc jest odpowiedzialny za zahamowanie modernizacji, jeśli nie poprzednie kierownictwo Ministerstwa Obrony Narodowej? Następna sprawa. Ciężki gąsienicowy bojowy wóz piechoty. Były już minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak zatwierdził umowę ramową na dostawę 700 ciężkich gąsienicowych wozów bojowych piechoty. Jest to kluczowe zadanie, mające bezpośredni wpływ na wzmocnienie potencjału bojowego Wojsk Lądowych. Problem w tym, że w umowie tej zaplanowano dostawę pojazdów za 2 lata, gdy pancernym gigantom zajmowało to ponad 10 lat. Jeszcze jako poseł i wiceprzewodniczący sejmowej Komisji Obrony Narodowej w swojej interpelacji wskazywałem na nierealność tego zadania. Dzisiaj jako wiceminister obrony narodowej informuję, że zatwierdzając umowę ramową, minister Błaszczak albo nie miał zielonego pojęcia o tym, co zatwierdził, albo zrobił to celowo, aby teraz posłowie PiS mogli pytać o zahamowanie modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Bojowy wóz piechoty ˝Borsuk˝. Poprzedni minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak zatwierdził umowę ramową na dostawę 1400 bojowych wozów piechoty ˝Borsuk˝, które mają być oparte na uniwersalnej modułowej platformie gąsienicowej. Problem w tym, że takiego pojazdu nigdy nie opracowano. Bojowy wóz piechoty ˝Borsuk˝ to obecnie prototyp jednej z wersji specjalnych zaplanowanych do pozyskania przez rząd PO-PSL. Nigdy nie opracowano żadnej uniwersalnej modułowej platformy gąsienicowej, którą można by wykorzystać do opracowywania innych wersji specjalnych. Jeśli więc posłowie PiS martwią się o zahamowanie modernizacji armii, to w zakresie braku lekkiej uniwersalnej modułowej platformy gąsienicowej odpowiednie pytania powinni kierować do poprzedników ministra obrony narodowej. Wspomnę jeszcze pamiętne caracale, na które umowę uśmiercił pan poseł Macierewicz w 2017 r., przez co do dziś Siły Zbrojne borykają się z problemem braku śmigłowców wielozadaniowych. Przypomnę, że za zerwane umowy z koncernem Airbus z kieszeni polskiego podatnika lekką ręką wydano w 2021 r. prawie 80 mln zł w ramach zawartej ugody pozasądowej. Jeżeli chodzi o zwiększenie liczby żołnierzy, to w kwestii zwiększenia liczebności Sił Zbrojnych będziemy kontynuować proces tworzenia nowych jednostek wojskowych zgodnie z zaplanowanymi kierunkami rozwoju armii. Obecnie realizowany jest więc ˝Program rozwoju Sił Zbrojnych na lata 2025-2039˝ opracowany przez ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka z uwzględnieniem głównych kierunków rozwoju Sił Zbrojnych na lata 2025-2039 przygotowanych przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudę. Tworząc jednak nowe struktury Sił Zbrojnych, będziemy przestrzegać ustalonych zasad, aby nie wprowadzać chaosu, z jakim mamy obecnie do czynienia. Przykładem są deklaracje (Dzwonek) byłego ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka o wprowadzeniu systemu czwórkowego do struktur Wojsk Lądowych, gdy w rzeczywistości taki system nie obejmuje wszystkich dywizji. Wielokrotnie powtarzaliśmy, że trzeba tworzyć nowe jednostki bojowe, a nie sztaby. Dlatego będziemy kontynuować tworzenie nowych związków taktycznych, wzmacniając jednak ich struktury nowoczesnymi jednostkami bojowymi. Nie ma mowy więc o jakimkolwiek ograniczaniu wzrostu liczebności Sił Zbrojnych. Wręcz przeciwnie, poprzez planowane zwiększenie poziomu finansowania dążymy do zapewnienia warunków umożliwiających przyspieszenie procesu wzrostu liczby żołnierzy zawodowych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Warto wspomnieć, że od drugiej połowy grudnia 2023 r., czyli po przejęciu władzy przez obecny rząd, jest obserwowana tendencja do wycofywania złożonych uprzednio wypowiedzeń stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W grudniu 2023 r. i w styczniu br. 323 żołnierzy zdecydowało się wycofać złożone wypowiedzenia. Żołnierze zawodowi decydują o pozostaniu w służbie. Obecnie stan ewidencyjny żołnierzy zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wynosi 135 200 żołnierzy. Liczba powołanych do tej służby żołnierzy w styczniu br. przekroczy 1100 osób, a ogólny stan osobowy żołnierzy czynnej służby wojskowej od 1 stycznia 2024 r. do dnia dzisiejszego wzrósł o ponad 3 tys. żołnierzy. W 2024 r. jest zaplanowany również rekordowy nabór do uczelni wojskowych na poziomie 2483 kandydatów na oficerów. Przypomnę, że w 2023 r. wyniósł on 2089 kandydatów. Decyzja budżetowa ministra obrony narodowej pozwoli na zapewnienie finansowania stanów osobowych na poziomie średniorocznym 135 463 żołnierzy zawodowych. Podkreślę: żołnierzy zawodowych. Co istotne, limit ten jest o niemal 2 tys. wyższy w stosunku do wartości zaplanowanej na 2024 r. w Ministerstwie Obrony Narodowej za poprzednich rządów, a określonej w ˝Programie rozwoju Sił Zbrojnych na lata 2021-2035˝. Zgodnie z prognozą narastania stanów osobowych pozwoli on na osiągnięcie stanu ewidencyjnego żołnierzy zawodowych na poziomie ok. 141 tys. Bardzo dziękuję, panie marszałku. Przebieg posiedzenia