Witold Tumanowicz

10. kadencja, 62. posiedzenie, 1. dzień (15-07-2026) 6. punkt porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o komisyjnym projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (druki nr 2701 i 2753). Poseł Witold Tumanowicz: Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt wychodzi z prostego założenia, że zamiast utrzymywać kosztowną centralną wypożyczalnię technologii wspomagających, lepiej zgromadzony sprzęt przeznaczyć na własność osobom z niepełnosprawnościami. Trudno się nie zgodzić z argumentem, że w przypadku wielu urządzeń indywidualnie dopasowanych, takich jak aparaty słuchowe czy specjalistyczny sprzęt rehabilitacyjny, takie rozwiązanie jest bardziej praktyczne niż ich okresowe wypożyczanie. Projektodawcy wskazują również na wysokie koszty funkcjonowania wypożyczalni. Magazynowanie, transport, przeglądy, czy dostosowanie sprzętu generują znaczące wydatki, a skala wykorzystania zgromadzonych zasobów okazała się mniejsza od zakładanej. To są oczywiście argumenty, których nie można lekceważyć. Jednocześnie projekt koncentruje się przede wszystkim na rozdysponowaniu sprzętu, który już znajduje się w dyspozycji PFRON-u. Znacznie mniej miejsca poświęcono temu, jak będzie wyglądał system wsparcia w kolejnych latach, kiedy obecne zasoby zostaną wyczerpane. Osoby z niepełnosprawnościami będą przecież nadal potrzebowały nowego sprzętu. Będą pojawiać się nowi beneficjenci, a technologie wspomagające będą wymagały wymiany na nowsze lub dostosowania do zmieniających się potrzeb. Dlatego kluczowe jest nie tylko to, jak zagospodarować obecne zasoby, ale również to, jaki model wsparcia będzie obowiązywał po zakończeniu funkcjonowania centralnej wypożyczalni. Jeśli rzeczywiście nowy model będzie dawał szansę na to, że będzie bardziej efektywny zarówno dla osób z niepełnosprawnościami, jak i dla finansów publicznych, będzie to oczywiście zmiana idąca w dobrym kierunku. Jeśli jednak likwidacja wypożyczalni spowoduje konieczność ponoszenia jeszcze wyższych kosztów zakupu nowego sprzętu, bez tworzenia trwałego systemu jego finansowania, to pojawi się pytanie, czy problem rzeczywiście tkwił w samym modelu funkcjonowania wypożyczalni czy raczej w sposobie zarządzania nią. Od odpowiedzi na te pytania o koszty całego projektu będzie zależała nasza ostateczna ocena tego, czy poprzeć tę ustawę. Dziękuję. Przebieg posiedzenia