Marcin Józefaciuk

10. kadencja, 62. posiedzenie, 1. dzień (15-07-2026) 6. punkt porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o komisyjnym projekcie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (druki nr 2701 i 2753). Poseł Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony): Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kierunek projektu zasługuje na poparcie. Skoro dotychczasowy system okazał się kosztowny i mało efektywny, sprzęt powinien jak najszybciej trafić do osób, które rzeczywiście go potrzebują. Warunkiem powinny być jednak przejrzyste zasady, bezpieczeństwo użytkowników i rozliczenie publicznych pieniędzy. Dlatego kieruję osiem pytań. Po pierwsze, ile dokładnie spośród 14 555 zakupionych urządzeń znajduje się obecnie u beneficjentów, ile pozostaje w magazynach, ile wymaga naprawy, ile nadaje się do bezpośredniego przekazania, a ile według obecnych szacunków będzie musiało zostać zutylizowanych? Po drugie, według jakich jawnych kryteriów będzie ustalana kolejność otrzymywania sprzętu? Czy znaczenie będą miały pilność potrzeby, sytuacja materialna, brak alternatywnego wsparcia, wiek albo stopień ograniczenia samodzielności i czy osoba, której odmówiono, będzie mogła poznać uzasadnienie tej decyzji? Po trzecie, czy osoby, które obecnie korzystają z indywidualnie dopasowanego sprzętu, otrzymają pierwszeństwo jego nieodpłatnego przejęcia? Jak projekt zostanie skoordynowany z aktualnym programem wypożyczalni, obowiązującymi umowami i okresem przejściowym? PFRON opublikował kolejną wersję programu obowiązującą od 10 czerwca 2026 r., a umowy wypożyczenia mogą obowiązywać do końca 2026 r. Po czwarte, kto przed przekazaniem potwierdzi bezpieczeństwo i pełną sprawność urządzeń, zwłaszcza wyrobów medycznych? Kto będzie później odpowiadał za gwarancję, serwis, naprawy, wymianę baterii, części zamienne i aktualizacje oprogramowania? Po piąte, jak szczegółowo wyliczono kwotę ponad 18,1 mln zł potrzebną do zakończenia programu? Jaki będzie średni koszt przygotowania i przekazania jednego urządzenia oraz czy przeprowadzono porównanie z wariantem pozostawienia ograniczonej wypożyczalni dla sprzętu rzeczywiście nadającego się do wielokrotnego użycia? Po szóste, czy sprzęt będzie mógł być używany przez ucznia zarówno w domu, jak i w szkole, podczas praktycznej nauki zawodu oraz u pracodawcy? Czy przy zmianie szkoły albo rozpoczęciu nauki w szkole kształcącej w zawodzie urządzenie pozostanie przy uczniu, zamiast przy konkretnej placówce? Po siódme, w jaki sposób zostanie zagwarantowane, że sprzęt przekazywany samorządom, podmiotom leczniczym i organizacjom pozarządowym nie będzie później wykorzystywany w działalności gospodarczej? Czy będzie obowiązek prowadzenia rozdzielnej ewidencji i możliwość odebrania urządzenia w przypadku naruszenia warunków umowy? Po ósme, na jakiej podstawie minister właściwy do spraw wewnętrznych będzie mógł sprzeciwić się likwidacji i przekazaniu rezerwy oraz czy taki sprzeciw będzie jawny i uzasadniony? Czy PFRON będzie okresowo publikował dane o przekazanym i zutylizowanym sprzęcie, kosztach oraz odbiorcach - z podziałem na województwa, wiek i płeć, aby można było ocenić, czy pomoc dociera także do dzieci, młodzieży, kobiet i mężczyzn pozostających poza silnym zapleczem instytucjonalnym? Panie Marszałku! Nie kwestionuję potrzeby zmiany modelu. Chcę jednak mieć pewność, że rozwiązanie nie zakończy się jedynie zamknięciem nieudanej wypożyczalni, ale rzeczywiście zwiększy samodzielność osób z niepełnosprawnościami. Dziękuję. Przebieg posiedzenia