Marcin Józefaciuk

10. kadencja, 62. posiedzenie, 1. dzień (15-07-2026) 8. punkt porządku dziennego: Pierwsze czytanie senackiego projektu ustawy o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach (druk nr 2769). Poseł Marcin Józefaciuk (tekst niewygłoszony): Pytania Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Popieram cel, jakim jest zwiększenie przejrzystości reklamy politycznej. Projekt wymaga jednak doprecyzowania, aby system działał podczas realnej kampanii wyborczej, a nie wyłącznie na papierze. Dlatego proszę o odpowiedź na osiem pytań. Po pierwsze, dlaczego zdecydowano się podzielić właściwość pomiędzy PKW, UKE, KRRiT, UOKiK i UODO? Jaki wiążący mechanizm rozstrzygania sporów kompetencyjnych będzie stosowany, gdy ta sama reklama zostanie opublikowana jednocześnie w telewizji, na portalu internetowym i w mediach społecznościowych? Po drugie, dlaczego utrzymano tak szerokie kompetencje PKW mimo zdecydowanie negatywnych stanowisk samej komisji oraz Krajowego Biura Wyborczego? Jak zostanie zagwarantowane, że rozstrzyganie sporów dotyczących reklam poszczególnych partii nie osłabi neutralności i autorytetu PKW? Po trzecie, w jakim terminie organ będzie musiał rozstrzygnąć sprawę w ostatnim miesiącu kampanii? Czy projekt przewiduje możliwość szybkiego i sądowo kontrolowanego wstrzymania reklamy, zanim dotrze ona do setek tysięcy odbiorców? Po czwarte, dlaczego art. 9 pozwala formalnie złożyć wniosek jedynie przedsiębiorcy albo osobie fizycznej? Jaki status będą miały partie polityczne, komitety wyborcze, fundacje i stowarzyszenia nieprowadzące działalności gospodarczej, skoro rozporządzenie unijne mówi o zgłoszeniach każdej osoby lub podmiotu? Po piąte, czy decyzja organu stwierdzająca naruszenie będzie kontrolowana przez sąd administracyjny, podczas gdy decyzja PKW o karze trafi do sądu ochrony konkurencji i konsumentów? Jak projektodawcy zamierzają zapobiec sytuacji, w której dwa różne sądy odmiennie ocenią te same fakty? Po szóste, dlaczego projektodawca posługuje się pojęciem 6% rocznego lub światowego ˝przychodu˝, skoro rozporządzenie unijne mówi o dochodzie lub budżecie oraz o światowym obrocie? Jak zostanie ustalona maksymalna kara wobec komitetu wyborczego, partii, stowarzyszenia albo osoby fizycznej, które w poprzednim roku nie osiągnęły przychodu? Po siódme, z jakiego źródła zostaną sfinansowane nowe zadania, skoro OSR zakłada co najmniej 50 dodatkowych etatów i ok. 164 mln zł wydatków w ciągu 10 lat, a w budżecie na 2026 r. nie przewidziano dodatkowych środków? Po ósme, czy w art. 479[88d] Kodeksu postępowania cywilnego użycie określenia ˝zaskarżona uchwała˝ zamiast ˝zaskarżona decyzja˝ jest świadomym rozwiązaniem czy błędem legislacyjnym? Proszę o jego jednoznaczne wyjaśnienie i poprawienie na etapie prac komisji. Na zakończenie pytam również o działania towarzyszące ustawie. Czy PKW lub inny organ przygotuje neutralne materiały informacyjne dla młodych i pierwszorazowych wyborców, w tym uczniów liceów, techników i szkół branżowych, wyjaśniające, jak rozpoznać reklamę polityczną, jej sponsora i zastosowane targetowanie? Przejrzystość reklamy politycznej jest potrzebna, ale musi być egzekwowana szybko, jednolicie i przez instytucje, które mają do tego kompetencje, kadry oraz środki. Dziękuję. Przebieg posiedzenia