Bartosz Romowicz

10. kadencja, 63. posiedzenie, 2. dzień (30-07-2026) 22. punkt porządku dziennego: Pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy o ochronie bezpieczeństwa wewnętrznego w związku z realizacją polityki migracyjnej Unii Europejskiej (druk nr 2602). Poseł Bartosz Romowicz: Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie Bąkiewicz! Tak się będę do pana zwracał. Rozpoczął pan swoje wystąpienie od tego, że zaczął pan obrażać parlamentarzystów, nazywając ich towarzyszami. Chciałbym panu powiedzieć, że urodziłem się w roku 1988 i w żłobku deklaracji mi nie dawali. Więc co najmniej w odniesieniu do kilkunastu osób na tej sali pomylił się pan znacząco, jeżeli chodzi o to określenie. (Głos z sali: Ha, ha, ha!) I nie tak powinien pan rozpocząć przekazywanie i przekonywanie do projektu, który pan firmuje. Druga rzecz, która mnie dość mocno rozbawiła dzisiaj na tej sali, to wystąpienie pana posła Hreniaka, który wyszedł, który powiedział, że Prawo i Sprawiedliwość z szacunku do 170 tys. obywateli, którzy się podpisali pod tym projektem, będzie chciało tym projektem pracować. Tylko przypomnę, że w latach 2015-2023 wpłynęło troszeczkę projektów obywatelskich i niektóre miały trochę więcej podpisów pod projektami niż 70 tys. (Oklaski) Jakie były ich koleje losu? Albo były w zamrażarce, słynnej zamrażarce marszałka Kuchcińskiego albo marszałek Witek, albo były odrzucane w pierwszym czytaniu, np. projekt komitetu ˝Ratujmy Kobiety˝ dotyczący praw kobiet i świadomego rodzicielstwa i tam było 215 tys. (Oklaski) Jakiś inny szacunek wtedy chyba był, bo teraz jest szacunek do 170 tys., a do 200 tys. nie było. Tego nie jestem w stanie zrozumieć. A teraz o projekcie. Ma trzy artykuły, ale gorzej się go nie dało zrobić. I jak zrobimy analizę art. 3, to w zaproponowanym kształcie, ze względu na bardzo szeroki zakres pojęcia wspólnej polityki azylowej, przewiduje karę od 1 roku do 8 lat pozbawienia wolności dla wszystkich osób, urzędników, ale też np. dla funkcjonariuszy Straży Granicznej, którzy z poświęceniem i zgodnie z prawem realizują swoje ustawowe zadania. Ten artykuł to także możliwość karania wszystkich, którzy przyjmują albo rozpatrują wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej składane przez białoruskich opozycjonistów prześladowanych przez reżim Łukaszenki, np. pana Poczobuta. To możliwość skazania tysięcy urzędników w gminach rejestrujących beneficjentów ochrony czasowej. Gdyby ta ustawa weszła w życie, to ci ludzie, którzy pomogli wrócić Andrzejowi Poczobutowi do Polski, dzisiaj by poszli siedzieć zgodnie z tymi przepisami. Czy o to panu chodziło? (Oklaski) A tym zachowaniem pokazuje pan klasę polityczną, panie Bąkiewicz. Na koniec chcę powiedzieć jedną rzecz, że gdyby przepis art. 3 tej ustawy wprowadzić w życie kilka lat temu, to każdy, kto pełnił funkcję publiczną, a jednocześnie udostępnił uchodźcom z Ukrainy swoje mieszkanie, pomagał im w transporcie, zapewniał pomoc rzeczową i każde inne wsparcie w pierwszych, najtrudniejszych miesiącach rosyjskiej agresji, mógłby trafić do więzienia. No niestety albo stety byłem funkcjonariuszem publicznym, mogłem trafić do tego więzienia, ale na szczęście, szanowni państwo, nie byłbym sam w tym więzieniu. Dlatego że cały rząd Prawa i Sprawiedliwości, który pomagał uchodźcom, siedziałby razem w tym więzieniu ze mną. Do tego by doprowadziło przyjęcie tej ustawy. Kończąc, szkoda poświęcać więcej czasu na tę ustawę, dlatego że ona się nadaje tak naprawdę na śmietnik. Jeżeli chcecie wprowadzać jakiekolwiek pomysły, które mają wzmocnić ochronę naszych granic, to róbcie to z głową, a przynajmniej zgodnie z prawem legislacyjnym. Mam też nadzieję na jedno. Tu już personalnie do pana, panie Bąkiewicz, się zwrócę. Cieszę się, że dzisiaj siedzi pan tutaj. Mam nadzieję, że dostanie pan w kolejnych wyborach tyle samo głosów co w ostatnich i nie znajdzie się pan nigdy w tych miejscach. Dziękuję. (Oklaski) (Poseł Katarzyna Królak: Brawo!) Przebieg posiedzenia